ΕΚΔΉΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΡΤΥΝΙΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ Ζανέτα Καλύβα - Παπαϊωάννου

ΕΚΔΉΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΡΤΥΝΙΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ζανέτα  Καλύβα - Παπαϊωάννου

Η Ένωση Καλλιτεχνών & Λογοτεχνών Ηλιούπολης "το Εργαστήρι" σε συνεργασία με τον Δήμο Ηλιούπολης έκαναν παρουσίαση στην αίθουσα του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης του Βιβλίου της Γορτύνιας, από την Βάχλια καταγόμενη, Ζανέτας Καλύβα - Παπαϊωάννου έχων τον τίτλο "Με της καρδιάς μου τα φτερά".

Ο Πρόεδρος της Ένωσης Στέλιος Μαρούλης  τίμησε με τιμητική πλακέτα την Ζανέτα Καλύβα - Παπαϊωάννου 

Τον Συντονισμό της εκδήλωσης έκανε ο Δημοσιογράφος Ιωάννης Παρασκευόπουλος

Ομιλητές:

• Κώστας Σεφτελής Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ηλιούπολης
• Φώτιος Χρήστου Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
• Στάθη Ψιλόπουλο Καθηγητή Φιλολογίας  Δημοτικό Σύμβουλο Δήμου Ηλιούπολης

Στο Πιάνο Η Χλόη Ν. Αμάραντου και στο τραγούδι η HALINA HART

Αρκετοί Αρκάδες και φίλοι βρέθηκαν να τιμήσουν την ποιήτρια μεταξύ αυτών ο Πρόεδρος των Αρκάδων Ηλιούπολης Νικόλαος Αντζινάς κι ο Γεν. Γραμματέας της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Ελλάδος και ττου Συλλόγου Αρκάδων Ηλιούπολης Πάνος Αναγνωστόπουλος.

Η ΖΑΝΝΕΤΑ ΚΑΛΥΒΑ - ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ γεννήθηκε στη Λάρισα. Οι γονείς της κατάγονταν από τη Βάχλια Αρκαδίας.  Φοίτησε με υποτροφία στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς, εργαζόμενη συγχρόνως στη ΔΕΗ. Ασχολείται με την ποίηση, την πεζογραφία και τη Δημοσιογραφία. Δουλειά της έχει φιλοξενηθεί στον Διεθνή και ελληνικό Τύπο, υπάρχει σε ελληνικές και παγκόσμιες Ανθολογίες και έχει μεταφραστεί στ' Αγγλικά (από τη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη), στα Ιταλικά (από την κ. Tota Tsakou - Convertino), στα Γαλλικά (από την κ. Κωνσταντίνα Σπανού), στα Αλβανικά, στα Κινέζικα (από τον κ. Hsu Chicheng) και στα Κορεάτικα. Έχει βραβευτεί σε διεθνείς και πανελλήνιους Λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Είναι μέλος του "WORLD CONGRESS OF POETS / WORLD ACADEMY OF ARTS AND CULTURE", επίτιμο μέλος της "ACCADEMIA FERDINANDEA", Ιταλία, μέλος της "Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών", της "Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών" (ΔΕΕΛ), του "Ομίλου Λογοτεχνών Ηλιούπολης" και πολλών εξωραϊστικών συλλόγων και τοπικών οργανώσεων. Έχει καταγραφεί στο Αμερικανικό "Who's Who" και στο "I. B. CAMBRIDGE" Βρετανία. Εξέδωσε τα βιβλία: "ΘΥΜΗΣΕΣ, των παιδικών μου χρόνων οι αναμνήσεις", το 2001 από τις εκδόσεις "Μοριάς", τη δίγλωσση ποιητική συλλογή "ΝΟΤΕΣ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ", από τις εκδόσεις "Ύφος" το 2002 και το "ΑΡΩΜΑ ΖΩΗΣ" με ποιήματα και διηγήματα, το 2003 από το "Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων Χάρη Πάτση". "ΜΕ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ ΤΑ ΦΤΕΡΑ" είναι το τέταρτο βιβλίο της, μία συλλογή ποιημάτων της σε 5 γλώσσες. από douridasliterature.com/kalyva.html

"Αρκαδία: Άνθρωποι, Τόπος, Μύθοι" από τον Σύνδεσμο Αρκάδων Καλλιθέας "Θ. Κολοκοτρώνης"

"Αρκαδία: Άνθρωποι, Τόπος, Μύθοι"

από τον Σύνδεσμο Αρκάδων Καλλιθέας "Θ. Κολοκοτρώνης"

Την Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου το βράδυ, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση - αφιέρωμα στην Αρκαδία, στο Δημοτικό Θέατρο του Δήμου Καλλιθέας που οργάνωσε ο Σύνδεσμος Αρκάδων Καλλιθέας "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" με την βοήθεια του Δήμου Καλλιθέας με θέμα :

"Αρκαδία: Άνθρωποι, Τόπος, Μύθοι" 

Ομιλητής : ο Ηλίας Γιαννικόπουλος Ιστορικός - Λογοτέχνης - Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Εδιμβούργου
Παραδοσιακά τραγούδια και τραγούδια της Αρκαδίας: Ελένη & Σουζάνα Βουγιουκλή 
Συμμετείχε η Μικτή Χορωδία του Δήμου Καλλιθέας

Χαιρετισμό έκαναν: ο Αρκάς Δήμαρχος Δημήτρης Κάρναβος και ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού & Νέας Γενιάς Γεώργιος Κυριακόπουλος

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους:

Ο Βουλευτής Αρκαδίας της Ν.Δ. Κώστας Βλάσης

Ο Αντιπεριφερειάρχης Αρκαδίας Ευάγγελος Γιαννακούρας

Η Πολιτευτής Αρκαδίας Εύη Τατούλη

Ο Δήμαρχος Δήμου Καλλιθέας Δημήτρης Κάρναβος

Ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού & Νέας Γενιάς Γεώργιος Κυριακόπουλος

Δημοτικοί Σύμβουλοι Δήμου Καλλιθέας

Την Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλάδος και τον Σύλλογο Αρκάδων Ηλιούπολης εκπροσώπησε ο Γεν. Γραμματέας Πάνος Αναγνωστόπουλος

Ο πρόεδρος της Παγγορτυνιακής Ένωσης Παναγιώτης Πλέσσιας

Η Γεν. Γραμματέας της Παγγορτυνιακής Ένωσης & εκδότρια της εφημερίδας "Γορτυνία" Πέννυ Καλύβα

Ο Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Δάφνης - Υμηττού - Πρόεδρος Συλλόγου Αρκάδων Δάφνης Υμηττού και εκδότης της εφημερίδας "Αρκαδικοί Ορίζοντες" Δημήτρης Γιαννακούρας

Και αρκετοί Πρόεδροι Αρκαδικών  Συλλόγων και μέλη των Δ.Σ.

Τα Θερμά Συγχαρητήρια στην Πρόεδρο Χ. Κυριακοπούλου και το Δ.Σ.

Κλειστή η Εθνική οδός Καλαμάτας - Σπάρτης λόγω χιονόπτωσης

Κλειστή η Εθνική οδός Καλαμάτας - Σπάρτης λόγω χιονόπτωσης

Σας ενημερώνουμε ότι λόγω χιονόπτωσης έχει διακοπεί η κυκλοφορία των οχημάτων από το 32ο χιλιόμετρο έως το 42ο της Εθνικής Οδού Καλαμάτας - Σπάρτης.

ΝΕΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Πελοποννήσου ανακοινώθηκε ότι η κυκλοφορία των οχημάτων, από την 32η χιλιομετρική θέση έως την 42η χιλιομετρική θέση της Εθνικής Οδού Καλαμάτας -Σπάρτης, αποκαταστάθηκε και διεξάγεται κανονικά.

Τα πρώτα χιόνια πέφτουν στην περιοχή του Μαινάλου και στην Βυτίνα. Ο Χειμώνας άρχισε........

Το μήνυμα της εορτής των Χριστουγέννων

Το μήνυμα της εορτής των Χριστουγέννων

    Ο Μέγας Βασίλειος θαυμάζοντας το γεγονός της Γεννήσεως του Χριστού, θέτει στο στόμα της Παναγίας τα ακόλουθα λόγια: «Πως να Σε ονομάσω εγώ, θαυμαστό μου βρέφος; Να Σου προσφέρω θυμίαμα ή γάλα; Έχεις ανάγκη από τις μητρικές μου φροντίδες, ή να πέσω στα πόδια Σου και να Σε λατρεύω;  O ουρανός είναι ο θρόνος Σου κι εγώ σε τοποθέτησα στα γόνατα μου. Σε βλέπω στην γη κι όμως δεν άφησες τον ουρανό. O ουρανός είναι εκεί, όπου ευρίσκεσαι Εσύ».

   Την απορία και την έκπληξη της Παναγίας συμμερίζεται και άγιος Βασίλειος. Και προσπαθώντας να βρει το μυστικό που πέτυχε την ένωση τόσο αντιθέτων πραγμάτων, καταλήγει ότι είναι Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ!

Από ταπείνωση ο Θεός έγινε άνθρωπος!

Από την ταπείνωση Του η γη έγινε ουρανός!

Δεν ανέβηκε ο άνθρωπος στον ουρανό. Κατέβηκε ο Θεός στην γη. Και έτσι μας έμαθε έμπρακτα, πως μπορεί η γη, από τόπος εξορίας να γίνει παράδεισος. Από ζούγκλα, να γίνει Βασιλεία του Θεού. Γι' αυτό και οι πρώτοι, που αξιώθηκαν να Τον προσκυνήσουν, ήταν οι ταπεινοί ποιμένες. Και οι γεμάτοι ταπεινό και ειλικρινές φρόνημα αναζήτησης της αλήθειας, «μάγοι εξ ανατολών»

Αυτή η αρετή της Ταπείνωσης είναι το μεγάλο μήνυμα της εορτής των Χριστουγέννων. Μόνο ο άνθρωπος που καλλιεργεί και αγαπάει αυτή την αρετή, μπορεί κάπως να νιώσει, τι έγινε εκείνη την νύχτα του Δεκέμβρη στην Βηθλεέμ της Ιουδαίας.

Η περίοδος των Χριστουγέννων, λοιπόν, που όλοι περιμένουμε με ιδιαίτερη ανυπομονησία, έχει ήδη αρχίσει. Άραγε, όμως, πώς θα θέλαμε να τη γιορτάσουμε; Κοσμικά ή πνευματικά;

          Αναμφίβολα όμως, το νόημα των Χριστουγέννων είναι βαθύτατα πνευματικό και σωτήριο. Είναι η εποχή που γιορτάζουμε την ένωση του κτιστού πλάσματος, με τον ίδιον τον Άκτιστο Πλάστη και Θεό μας. Η είσοδος του Υιού του Θεού, μέσα από την παρθένο Μαρία στον κόσμο, ήταν η κορύφωση της Θείας Οικονομίας. Πρόκειται, άλλωστε, για την εκπλήρωση της υπόσχεσης που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο, ότι θα αλλάξει την πορεία του από την φθορά και τον θάνατο. Τα Χριστούγεννα, λοιπόν, είναι η αφετηρία, η Ανάσταση, η αρχή της δικής μας ανάστασης.  

         Όμως, το θρησκευτικό περιεχόμενο των Χριστουγέννων φαίνεται ξένο και απόμακρο. Το σκηνικό, που το συνθέτει, μεγαλοπρεπές: παντού στολίδια, φωτάκια, τραπεζώματα, γλέντια, πολυτελή ρεβεγιόν. 

Κάποιοι περιμένουν ανυπόμονα τα Χριστούγεννα, για να πάρουν τον περιβόητο δέκατον τρίτο μισθό (εκτός από εκείνους που κατηργήθει), ώστε να είναι σε θέση να καταναλώσουν με πάθος τις ακατάπαυστες ανάγκες τους. Αξιοσημείωτο μάλιστα είναι, ότι κατά τις μέρες των Χριστουγέννων τα παιδιά παγκόσμια γιορτάζουν ένα χοντρό παππού, δυτικών προδιαγραφών, με κόκκινη στολή και ελαφάκια,

σύμβολο της καταναλωτικής  κοινωνίας και της σύγχρονης κάλπικης ευτυχίας ως Άγιο Βασίλειο.

       Τα παραπάνω όμως έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα της Γέννησης. 

Το σπήλαιο, στο κέντρο του οποίου βρίσκεται ο Σωτήρας του κόσμου μαζί με τους ποιμένες, τους Μάγους και τα ζώα, που το περιβάλλουν,  έχουν αντικατασταθεί με την απολυτοποίηση της ύλης και την απόρριψη της πνευματικής πλευράς των Χριστουγέννων.

          Το περιεχόμενο των Χριστουγέννων όμως δεν μπορεί να είναι μια εποχιακή ευκαιρία για ανταλλαγή δώρων. 

Το αυθεντικό μήνυμα της γέννησης του Θεανθρώπου βιώνεται μόνο μέσα από την πνευματική περισυλλογή και την προσωπική μετάνοια. Καθώς και μέσα από τη νηστεία και τη συγγνώμη προς τους συνανθρώπους μας, γεγονότα που χαρίζουν στον άνθρωπο συναισθήματα πολύ βαθύτερα από το όποιο υλικό δώρο. Το μήνυμα των Χριστουγέννων ας το ψάξουμε, λοιπόν, στο έργο του Αγίου Βασιλείου από την Καισαρεία, που σε αντίθεση με τον σύγχρονο Αι Βασίλη εκφράζει, μέσα από το έργο του, την ουσία της φιλανθρωπίας και όχι της αχαλίνωτης υλικής ευδαιμονίας.

          Τα υλικά αγαθά, με λογική και μέτρο δεν τα απορρίπτει η Εκκλησία μας βέβαια και τα λαμπάκια και το δέντρο καλά είναι, αλλά να μη μένουμε όμως μόνο σ΄ αυτά. Μαζί λοιπόν με την υλική χαρά, που και αυτή την χρειάζεται ο άνθρωπος, ας δοθεί προτεραιότητα και στην πνευματική διάσταση της γιορτής.  

Τα Χριστούγεννα είναι γιορτή της αγάπης. 

Της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο, που καλεί και εμάς σε μια εκδήλωση της αγάπης μας προς τον συνάνθρωπό μας.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής μας απομακρύνει από τις πνευματικές αξίες. Διδάξετε λοιπόν στα παιδιά σας το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων και της προσφοράς και να θυμάστε ότι κανένα δώρο δεν ικανοποιεί περισσότερο ένα παιδί από την αγάπη και τη ζεστή αγκαλιά των γονιών του.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΟΔΩΡΑ ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΥ - ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΟΔΩΡΑ ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΥ - ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΛΕΓΕ Γράφει η Θεοδώρα Κουφοπούλου-Ηλιοπούλου <Κατοχή που χρειάζεται >,άκουσα τη μάνα μου να το λέει ,για ένα βουτυρόπαιδο που του ξίνιζε το φαγητό, κι΄άλλη μια μέρα το είδε να πετάει στα σκουπίδια ένα μεγάλο κομμάτι τυρόψωμο. Που να το φανταζόταν η δόλια αγρότισσα,ότι θα έβλεπε κάτι τέτοιο στην Αθήνα,τότε…που είχε πάει για κάποιες ιατρικές εξετάσεις. <Ακου το τυρόψωμο στα σκουπίδια>, έλεγε, και μας το ξαναέλεγε να το εμπεδώσουμε καλά. Και σε μας τα μικρά,άσχημη εντύπωση , έκανε το γεγονός,αφού είμαστε πολυμελής οικογένεια,και το ξεροκόμματο,γλυκύτατατο μας φαινόταν. Σαν την ρώτησα, μάνα,τι σημαίνει κατοχή; Είδα το πρόσωπό της να συννεφιάζει,τα χείλη να σφίγγει,γεμάτη πόνο και οργή . Κατοχή παιδάκι μου σημαίνει Πείνα.Τ΄ακούς; Πείνα. Κατοχή,σημαίνει Βάσανα,Δυστυχία.και Βούρκωσαν τα γλυκά της μάτια. Τι άλλο μπορούσε να ειπει σε ένα μικρό παιδί,σε μια τρυφερή καρδούλα,που έπρεπε να ονειρεύεται ΄ένα όμορφο αύριο. Σαν μεγάλωσα,ρώτησα,διάβασα,και ΄εμαθα τι σημαίνει Κατοχή. Πράγματι αυτό που είπε η όμορφή μου, μάνα. Κατοχή,σημαίνει πείνα,δυστυχία,προσφυγιά… Σελίδα -2- Ποιος να μου το ΄ελεγε αγαπητοί συνέλληνες,πως σήμερα στην εποχή μας,που στο ζενίθ της βρίσκεται η τεχνολογία, και που αφθονούν τα επίγεια αγαθά, Ποιος να μου το έλεγε, ότι θα έβλεπα, ναι, θα έβλεπα με τα ίδια μου τα μάτια,αξιοπρεπείς συνέλληνες μας, να σκύβουν στα σκουπίδια για μια μπουκιά ψωμί. Ποιος να μου το έλεγε Στον μισόν αιώνα και κάτι… που βαρύνει τη ράχη μου, θα έβλεπα, να τρέχουν πατριώτες μας, σαν τραγικές φιγούρες, στο συσσίτιο για ένα πιάτο φασολάδα νεροζούμι. Ποιος να μου το έλεγε Πως θα παίρνεις με δελτίο τον μισθό σου,την σύνταξή σου. Τα λεφτά σου ,που τόσα χρόνια,με κόπο και ιδρώτα,έχεις αποκτήσει. Ποιος να μου το έλεγε Πως θα έχουμε τόσους πολλούς άνεργους,τόσους πολλούς ξενιτε- μένους, τόσους πολλούς αυτόχειρες. Τόσους πολλούς πικραμένους,θυμωμένους,οργισμένους. Τόση αγωνία για επιβίωση. Δεν μπορώ να το πιστέψω, πως αυτή τη βαρβαρότητα, την ΄εφεραν και δικοί μας…. Ας ξεχάσουμε τις πολιτικές μας αντιθέσις,ας ρίξουμε γέφυρα να περάσουμε στην αγάπη. <Αν ενωθούμε, θα γιγαντωθούμε. Δεν θα νικηθούμε>. Ας μην αφήσουμε την γλυκειά μας Ελλάδα,να γίνει σβηστή Δάδα. Θεοδώρα Κουφοπούλου Ηλιοπούλου(Σπαθαραία) ΩΔΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ Απόψε, την ΄Αγια Νύχτα την Χριστουγεννιάτικη, Το Ολόλαμπρο ΄Αστρο της Βηθλεέμ θ΄ακολουθήσω. Στα ΄Αγια Βουνά να φτάσω. Στο Σπήλαιο. Στην ΄Αχραντη Φάτνη σου Θείο Βρέφος να προσκυνήσω. Με τους αγγέλους και ποιμένες αγραυλούντες Χαρμόσυνα κι΄εγώ, τον Θεό να Υμνήσω, κι΄ακόμη μια φορά ,την επί γης Ειρήνη Χριστέ μου να διαλαλήσω, Που όλο κινάει ναρθεί, μα, χάνεται. Στο γύρισμα των κύκλων.

Χριστούγεννα με έθιμα Χριστούγεννα. Η πιο μεγάλη και αφετηριακή γιορτή της χριστιανοσύνης. Θρησκευτική περισυλλογή με την ωραία Υμνογραφία μας, και οικογενειακή περισυλλογή΄΄ αφού το σπίτι φρουρός ανθρωπίνων αισθημάτων, φωλιά αγάπης, στοργής και ζεστασιάς΄΄. Χαλεποί οι καιροί που διαβαίνουν για την ανθρωπότητα. Αξίες ζωής, Ιδανικά, ήθη και έθιμα, τείνουν να υποβαθμιστού., Εχουμε χρέος απέναντι στις νέες γενιές,να διατηρήσουμε τα έθιμά μας που μας δένουν με το ΄Εθνος και την Ιστορία μας. Δεν πρέπει να περιφρονούνται οι απλοϊκές αυτές εκδηλώσεις και δεισιδαιμονίες -αν θέλετε- αφού είναι κοινές ανθρώπινες εξελίξεις των φόβων και ελπίδων μας,μπροστά στην παντοδύναμη Δημιουργία. Ας Γιορτάσουμε τα χριστούγεννα με τα πατροπαράδοτα έθιμά μας. Ας στολίσουμε το σπίτι με Χριστουγεννιάτικο δέντρο, κλαδιά μυρτιάς, δάφνης, ελιάς και κουμαριάς, που είναι ελπιδοφόρα αναβλαστικά διάκοσμα, σύμβολα ζωής, και μεταβατικής πορείας από την ξεραΐλα του χειμώνα, ως το παρήγορο όραμα της αναβλάστησης. Ας μοσχομυρίσει το σπίτι με τις ευωδιές των χριστουγεννιάτικων φαγητων και γλυκισμάτων. Ας μοιράσουμε πολλές ευχές, Αγάπη, και καλωσύνη… Ας καλοδεχτούμε τα παιδάκια που θα αφήσουν το πρωινό χουζούρι τους να μας ειπούν τα κάλαντα. Τί υπέροχο ν΄ ακούς: Να τα πούμε; Καλήν ημέραν,καλήν εσπέραν άρχοντες, ή, σήμερα τα φώτα κ.λ.π. Ας θυμηθούμε και τα δικά μας παιδικά χρόνια, που τρέχαμε στις γειτονιές να ειπούμε τα κάλαντα. Τι ομορφιά…τι νοσταλγία…Ας μην αφήσουμε να χάσει το έθιμο την γραφικότητά του. ΄΄Τότε, που δεν υπήρχε ημερολόγιο, εφημερίδα, ραδιόφωνο και τηλεόραση να προειδοποιούν για τις Μεγάλες Γιορτές , ο κόσμος, περίμενε τις θεόσταλτες φωνούλες των παιδιών να φέρουν τα κάλαντα με τα τρίγωνα στο χέρι, το καραβάκι και την εκκλησιά, που δείχνουν την πορεία και συνοχή του έθνους μας στους αιώνες’’. Είναι ευλογία και ευτυχία η παρουσία και ο λόγος των παιδιών. Ας τους δώσουμε το χριστουγεννιάτικο χαρτζιλικάκι τους <Ας μην το βλέπουμε επαιτεία και ενόχληση. < είναι φωνή ελληνικών αιώνων που δίνει εθνική νότα στα ολοένα διεθνοποιούμενα χριστούγεννά μας>. Χρόνια πολλά. Καλά Χριστούγεννα με μυρτιές και ελατόκλαρα. Καλή χρονιά.και Καλός Αϊ –Βασίλης,με κάλαντα και φαναράκι που εξοντώνουν τα παγανά(δαιμονικά), και καλό ποδαρικό,με άνθρωπο με καλό αστρικό κατά πως λένε. Δόξα εν Υψίστοις Θεώ … και το ανέσπερο Φως του Χριστού , ας φωτίζει τους ‘’Τρανούς’’ της Γης, να διατηρήσουν την Αγάπη, την Ειρήνη στους λαούς. 

ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Αγία Βαρβάρα η Μεγαλομάρτης 

Ημερομηνία εορτής: 4/12 Η Αγία Βαρβάρα έζησε κατά τα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο διώκτης των χριστιανών Διοκλητιανός (284-305). Γεννήθηκε στην Ηλιούπολη (σημερινό Μπάαλμπεκ) του Λιβάνου και υπήρξε θυγατέρα του πλουσίου ειδωλολάτρη και τοπάρχη Διόσκορου. Η κόρη ήταν πολύ όμορφη και καθώς ήταν ορφανή από μητέρα και χωρίς αδέλφια, ο πατέρας της την πρόσεχε ιδιαιτέρως. Ήθελε να την κρατήσει ανύπανδρη, απομακρυσμένη από τις βιωτικές μέριμνες και τις ανθρώπινες συντυχίες. Γι’αυτόν τον λόγο έκτισε ένα ψηλό πύργο και την απομόνωσε εκεί. Μια χριστιανή θεραπαινίδα ανέλαβε την ανατροφή και διαπαιδαγώγησή της και απ’αυτήν σίγουρα μυήθηκε στην κατά Θεόν ζωή. Στο βίο της αναφέρεται ότι η Αγία Βαρβάρα ήταν ένα όμορφο κορίτσι που έζησε στην πόλη τηςΝικομήδειας στη Μικρά Ασία, επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μαξιμιανού. Ο Διόσκορος ή Διόσορος, ο φανατικός εθνικός "ειδωλολάτρης" πατέρας της, την είχε κλεισμένη σε ένα πύργο προκειμένου να τη διαφυλάξει από μνηστήρες. Ωστόσο μυστικά προσηλυτίστηκε στο Χριστιανισμό. Ο πατέρας της όταν διέταξε να χτιστεί για αυτή ένα λουτρό, ούτως ώστε να μην χρειάζεται να χρησιμοποιεί τα δημόσια λουτρά, και ενώ το σχέδιο για το λουτρό προέβλεπε αρχικά δύο παράθυρα, η Βαρβάρα εγκατέστησε άλλο ένα για να τιμήσει την Αγία Τριάδα εκμυστηρευόμενη τον λόγο στον πατέρα της. Τότε ο πατέρας της, βλέποντας αυτή την αλλαγή, εξεμάνη και διέταξε να την παραδώσουν στον Ρωμαίο Έπαρχο κατά τους διωγμούς των Χριστιανών. Ο Έπαρχος θαυμάζοντας την ομορφιά της προσπάθησε στην αρχή να την μεταπείσει, βλέποντας όμως ότι εκείνη ήταν ανένδοτη την υπέβαλε σε μαρτύρια, περισσότερο για να την σώσει από την οργή του πατέρα της που ήθελε να φονευθεί. Τελικά ο Έπαρχος διέταξε τοναποκεφαλισμό της, και όρισε την ποινή να εκτελέσει ο ίδιος ο πατέρας της που ήταν και επιθυμία του. Σύμφωνα με τον βιογράφο αυτής Συμεών, ο ίδιος ο πατέρας της την αποκεφάλισε ως "πατρικαίς χερσί τω πατρικώ ξίφει την τελείωσιν δέχεται". Την στιγμή όμως που είχε αποτελειώσει το έγκλημά του, έπεσε νεκρός χτυπημένος από κεραυνό κατά θεία δίκη. Η Ιουλιανή της Νικομηδείας μαρτύρησε μαζί με τη Βαρβάρα και τιμάται επίσης ως Αγία. Ο τόπος αλλά και ο χρόνος του μαρτυρίου της Αγίας Βαρβάρας δεν είναι γνωστός. Έτσι κατ΄ άλλους φέρεται πως μαρτύρησε στη Νικομήδεια της Βιθυνίας το 210, κατ΄ άλλους στην Ηλιούπολη (σημερινή Baalbek) της Αιγύπτου το 360 και κατ΄ άλλους (εκδοχή καθολικών) σε κάποια πόλη της Τοσκάνης Άγιος Νικόλαος Ημερομηνία εορτής: 6/12 Ο Άγιος Νικόλαος (270 - 6 Δεκεμβρίου 343) είναι άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης, αλλά και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. στα Μύρα της Λυκίας. Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε το 270 μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσεβείς και πλουσίους και έτυχε επιμελημένης μόρφωσης. Όμως, σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Από πολύ νωρίς είχε αφιερωθεί στα Θεία, μετά την μετάβασή του στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό και τον Πανάγιο Τάφο. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του χειροτονήθηκε ιερέας. Στην αρχή αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο κι έγινε ηγούμενος της Μονής Σιών στα Μύρα της Λυκίας. Όταν απεβίωσε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, οι επίσκοποι, δια θεϊκής αποκαλύψεως, αναγόρευσαν Αρχιεπίσκοπο τον Νικόλαο. Από την θέση αυτή ανέπτυξε έντονη δράση και επεξέτεινε τους αγώνες του για την προστασία των φτωχών και των απόρων ιδρύοντας νοσοκομεία και διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα. Προικισμένος με υψηλό χριστιανικό φρόνημα, θάρρος και ζωτικότητα εμψύχωνε τους διωκόμενους (από τους Ρωμαίους) χριστιανούς, διωκόμενος και εξοριζόμενος και ο ίδιος για τη στάση του αυτή. Κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού υπέστη βασανιστήρια. Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν προικισμένος με το χάρισμα της θαυματουργίας και έσωσε πολλούς ανθρώπους, και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του. Αναφέρονται πλείστα θαύματα του Αγίου όπως η απελευθέρωση των τριών στρατηλατών, θεραπείες νοσούντων και αποκαταστάσεις φτωχών. Ο άγιος Νικόλαος απεδήμησε ειρηνικά στις 6 Δεκεμβρίου του έτους 343. Μετά την κοίμησή του ονομάστηκε «μυροβλύτης», καθώς σύμφωνα με την παράδοση της χριστιανικής θρησκείας, τα λείψανά του άρχισαν να αναβλύζουν άγιο μύρο, όπως και άλλων αγίων. Τα λείψανά του διατηρήθηκαν στα Μύρα της Λυκίας έως και τον ενδέκατο αιώνα, όπου το 1087 κάποιοι ναύτες τα αφαίρεσαν και τα μετέφεραν στην Ιταλία, στην πόλη Μπάρι, όπου τοποθετήθηκαν στο Ναό του Αγίου Στεφάνου. Λέγεται ότι κατά την τέλεση της θείας λειτουργίας άρχισε να αναβλύζει τόσο πολύ μύρο από τα ιερά λείψανα, που οι πιστοί το μάζευαν σε δοχεία για θεραπεία από διάφορες αρρώστιες, ενώ αρκετοί λιποθυμούσαν από την ευωδία του μύρου αυτού. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου τόσο από την Ορθόδοξη, όσο και από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Αγία Άννα Ημερομηνία εορτής: 9/12 Η Αγία Άννα ήταν η μητέρα της Παναγίας. Το εξελληνισμένο όνομα Άννα προέρχεται από το εβραϊκό Χάνα που σημαίνει «εύνοια, χάρη». Η Αγία Άννα, η μητέρα της Υπεραγίας Θεοτόκου, καταγόταν από τη φυλή του Λευί. Ο πατέρας της, που ήταν ιερέας, ονομαζόταν Ματθάν και ιεράτευε την εποχή της βασιλείας της Κλεοπάτρας. Τη δε μητέρα της, την έλεγαν Μαρία. Η Άννα είχε και δύο αδελφές, την ομώνυμη με τη μητέρα της Μαρία και τη Σοβήν. Και η μεν Μαρία, που παντρεύτηκε στην Bηθλεέμ, είχε κόρη τη Σαλώμη την μαία, η δε Σοβή, που παντρεύτηκε και αυτή στην Bηθλεέμ, την Ελισάβετ. Τέλος, η Αγία Άννα που παντρεύτηκε στην Γαλιλαία τον Ιωακείμ, γέννησε την Παρθένο Μαρία. Η Αγία Άννα αξιώθηκε να έχει τη μεγάλη τιμή και ευτυχία να αποκτήσει μοναδική κόρη, τη μητέρα του Σωτήρα του κόσμου. Αφού η Αγία Άννα απογαλάκτισε τη Θεοτόκο και την αφιέρωσε στο Θεό, αυτή πέρασε την υπόλοιπη ζωή της με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες προς τους φτωχούς. Τέλος, ειρηνικά παρέδωσε στο Θεό τη δίκαια ψυχή της, κληρονομώντας τα αιώνια αγαθά. Διότι ο ίδιος ο Κύριος διαβεβαίωσε ότι «οἱ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιο ἀπελεύσονται» (Ματθαίου, κε' 46). Οι δίκαιοι, δηλαδή, θα μεταβούν για να απολαύσουν ζωή αιώνια. Περικαλλή ναό προς τιμήν της αγίας Άννας, έκτισε στην Κωνσταντινούπολη περί το 550 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός. Λείψανο της Αγίας υπάρχει στην αγιορείτικη σκήτη της Αγίας Άννας, στον Ιερό Ναό της Αγίας Άννης Κατερίνης, καθώς και αλλού. Η σύλληψη της Αγίας Άννας γιορτάζεται στις 9 Δεκεμβρίου και η κοίμησή της στις 25 Ιουλίου. Άγιος Σπυρίδων Ημερομηνία εορτής: 12/12 Ο Άγιος Σπυρίδων, Επίσκοπος Τριμυθούντος ο Θαυματουργός (περ. 270-348) είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ήταν επίσκοπος της κωμοπόλεως Τριμυθούντος (ονομαστική: Τριμυθούς), το σημερινό χωριόΤρεμετουσιά στην Κύπρο. Γεννήθηκε περί το 270 στο τώρα κατεχόμενο χωριό Άσσια της Κύπρου. Στα νεανικά του χρόνια ζούσε ως απλός αλλά ενάρετος βοσκός. Παντρεύτηκε και απόκτησε μια κόρη, την Ειρήνη. Μετά τη χηρεία του ασπάσθηκε το μοναχικό βίο, μελέτησε πολύ, απόκτησε μεγάλη σοφία και χάρη στις θρησκευτικές του αρετές έγινε Επίσκοπος της Τριμυθούντας και υπήρξε πολέμιος του Αρειανισμού. Έλαβε μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο το 325. Πέθανε το 348. Ο Άγιος Σπυρίδων τιμάται ως άγιος από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 12 Δεκεμβρίουστην Ανατολική Ορθόδοξη εκκλησία Άγιος Ελευθέριος ο Ιερομάρτυρας Ημερομηνία εορτής: 15/12 Ο Άγιος Ελευθέριος γεννήθηκε τον 2o αιώνα μ. Χ. στην Ελλάδα (κατά άλλους στην Ρώμη) από πλούσιους γονείς. Τότε αυτοκράτορας ήταν ο Κόμμοδος και ο Σεπτίνος Σεβήρος. Ορφανός από πατέρα, ανατράφηκε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου από την ευσεβέστατη και φιλάνθρωπη μητέρα του, Ανθία (της Ευανθίας γόνος, στιχηρό Εσπερινού) (βλέπε ίδια ημέρα) η οποία έγινε χριστιανή ακούοντας το κήρυγμα από μαθητές του Απ. Παύλου. Διακαής πόθος της Ανθίας ήταν να επισκεφτεί τη Ρώμη, που τα χώματά της είχαν βαφτεί με το αίμα των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Κάποτε, λοιπόν, αποφάσισε και πήγε. Μαζί πήρε και το νεαρό γιό της Ελευθέριο. Ο επίσκοπος Ρώμης Ανίκητος (βλέπε 17 Απριλίου), όταν είδε τον Ελευθέριο εκτιμώντας την πολλή νοημοσύνη του, τη θερμή πίστη και το αγνό ήθος του, τον έλαβε υπό την προστασία του. Σε ηλικία 15 ετών χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Ρώμης Ανίκητο, διάκονος και έπειτα από τρία χρόνια χειροτονήθηκε ιερέας. Από τη θέση αυτή ο Ελευθέριος αγωνίστηκε με ζήλο για τη διδαχή του ποιμνίου του, και σε έργα φιλανθρωπίας. Αργότερα και σε ηλικία είκοσι ετών, με κοινή ψήφο κλήρου και λαού έγινε επίσκοπος Ιλλυρικού, σημερινής Αλβανίας με έδρα την Αυλώνα. Μα χειροτονήθηκε τόσο μικρός; Στο ερώτημα δίνει απάντηση ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.... Γράφει σε υποσημείωση του Συναξαριστού του: «Ας μη θαυμάζει κανείς ότι αυτός ο άγιος χειροτονήθηκε σε ηλικία αντίθετη με τους ιερούς κανόνες της 6ης Οικ. Συνόδου και της τοπικής Συνόδου της Νεοκαισαρείας, οι οποίοι ορίζουν ότι ο διάκονος χειροτονείται στη ηλικία των 25 χρόνων, ο πρεσβύτερος στα 30 και ο επίσκοπος πάνω από 30. Αυτό έγινε γιατί ο άγιος Ελευθέριος έζησε πριν ακόμη γίνουν οι παραπάνω κανόνες, οι οποίοι έγιναν αργότερα». Η χειροτονία του αγίου Ελευθερίου, όπως γράφει κάποιος βιογράφος του, έγινε «κατ’ οικονομίαν» Θεού, λόγω των μεγάλων αρετών και της σοφίας του με την οποία προσείλκυε στον Χριστό τους ειδωλολάτρες. Η γλυκύτητα του λόγου του, που επιβεβαιωνόταν με τα πολλά θαύματα του, έκανε αυτούς που βρίσκονταν στην πλάνη να ασπαστούν την χριστιανική αλήθεια. Η φήμη της αρετής του Αγίου Ελευθερίου ήταν τόσο μεγάλη που έφτασε μέχρι τη Βρεττανία. Έτσι, ο βασιλιάς της, Λούκιος, έγραψε επιστολή στον Ελευθέριο και του δήλωνε ότι αυτός και ο λαός του επιθυμούσαν να γίνουν χριστιανοί. Ο Ελευθέριος αμέσως ανταποκρίθηκε, στέλνοντας δύο εκπαιδευμένους στην πίστη άνδρες, που κατήχησαν και βάπτισαν χριστιανούς τον Λούκιο με το λαό του. Όταν ο Σεπτίμιος Σεβήρος πληροφορήθηκε την χριστιανική δράση του Ελευθερίου διέταξε την σύλληψή του. Έπειτα από πολλά βασανιστήρια ο Ελευθέριος οδηγήθηκε από τους ειδωλολάτρες στην αρένα της Ρώμης. Τα άγρια ζώα όμως δεν τον άγγιξαν, γι’ αυτό και αποκεφαλίσθηκε μαζί με την μητέρα του. Έτσι ο Άγιος Ελευθέριος πέρασε «εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ» (Προς Ρωμαίους, η' 21). Δηλαδή στην ελευθερία της ένδοξης κατάστασης των παιδιών του Θεού. Η Σύναξή του τελείται στο μαρτύριο αυτού, πλησίον του Ξηρολόφου. Ο Άγιος Ελευθέριος θεωρείται βοηθός των εγκύων γυναικών. Τους δίνει «καλή λευτεριά». Πολλές γυναίκες επικαλούνται τη βοήθεια του και ακουμπούν το εικονισματάκι του αγίου πάνω τους. Η αντίληψη αυτή αναφέρεται και σ’ ένα προσόμοιο στιχηρό της εορτής. «Τῶν ἐπιτόκων γυναίων Πάτερ κηδόμενος, ἐλευθερίαν δίδως, τῷ Ναῷ σου φοιτώσαις....», δηλαδή, Φροντίζεις Πάτερ τις έγκυες γυναίκες που καταφεύγουν στο ναό σου δίνοντας του ελευθερία.... Χριστούγεννα Ημερομηνία εορτής: 25/12 Τα Χριστούγεννα (σύνθετη λέξη της δημοτικής Χριστός + γέννα) δηλώνουν την ετήσια χριστιανική εορτή της γέννησης του Χριστού και κατ' επέκταση το σύνολο των εορτών από της Γεννήσεως μέχρι των Θεοφανίων ("Γιορτές των Χριστουγέννων"). Τα Χριστούγεννα γιορτάζονται στις 25 Δεκεμβρίου. Το χρονικό διάστημα που περικλείει τις γιορτές των Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και Θεοφανίων, ονομάζεται στη λαογραφία[1] και Δωδεκαήμερο. Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, ο αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέφθηκε την μέλλουσα μητέρα του Ιησού, τηΜαριάμ και της είπε ότι θα φέρει στον κόσμο ένα ξεχωριστό παιδί που θα ήταν ο γιος[8] του Θεού και μάλιστα με έναν ξεχωριστό τρόπο, αφού ήρθε στον κόσμο όχι με την συμβολή ανδρός αλλά με την θαυματουργό δύναμη του Θεού. Έτσι, ο Ιησούς γεννήθηκε περίπου το 7 π.Χ.[9] στις 12 Νοεμβρίου. στη Βηθλεέμ, μια πόλη του Ισραήλ, κοντά στην Ιερουσαλήμ. Κατόπιν, η Μαριάμ (Μαρία) και ο μνηστήρας της Ιωσήφ, ένας πιστός και δίκαιος άνθρωπος, μαραγκός στο επάγγελμα, πήραν τον Ιησού στην φτωχική κωμόπολη Ναζαρέτ όπου και τον μεγάλωσαν. Τα Ευαγγέλια δεν γράφουν πολλά για την παιδική και εφηβική ηλικία του Ιησού. Από τα λίγα που είναι γνωστά είναι οτι, άγγελος Κυρίου φάνηκε σε όνειρο στον Ιωσήφ και του είπε να πάρει το παιδί με τη μητέρα του και να φύγει στην Αίγυπτο (Ματθ. Β' 13-18) και έμειναν εκεί, μέχρι πού πέθανε ο Ηρώδης, που ήταν βασιλιάς της Ιουδαίας από το 44 π.Χ.. Ακόμα γνωρίζουμε ότι, ο Ιησούς επισκέφθηκε με τους γονείς του την Ιερουσαλήμ όπου ξαφνικά ανακάλυψαν ότι έλειπε. Τον βρήκαν στο ναό όπου συνομιλούσε με μορφωμένους άνδρες της πόλης οι οποίοι εξεπλάγησαν από τη σοφία του. Αργότερα, σύμφωνα πάντα με τα Ευαγγέλια, ο Ιησούς μεγάλωνε με τους γονείς του στη Ναζαρέτ βοηθώντας τον Ιωσήφ ως ξυλουργός. Σύμφωνα με τις παραδόσεις των Ευαγγελίων, ο Ιησούς ήταν πρόσωπο συγκεκριμένα υπαρκτό, που εμφανίσθηκε στην ιστορία σε καθορισμένη χρονική στιγμή, «ηγεμονεύοντος της Συρίας Κυρηνίου» (Λουκ. 2, 2). Γεννήθηκε «εκ γυναικός» και «υπό νόμον» (Γαλ. 4, 4) μέσα στους κόλπους μιας ανθρώπινης οικογένειας της Παλαιστίνης και «εξ οίκου Δαυίδ» (Λουκ. 1, 27). Οι περιγραφές των ευαγγελιστών για τη γέννηση τού Ιησού τονίζουν τον υπερφυσικό χαρακτήρα της με επίκεντρο την «εκ Πνεύματος αγίου και Μαρίας τής Παρθένου» σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού. Η ημερομηνία γέννησης του Ιησού και εορτασμού των Χριστουγέννων, γνωρίζουμε πως είναι συμβατική (οι εσωτερικές βιβλικές ενδείξεις τοποθετούν την πραγματική ημερομηνία κάπου στα μέσα του φθινοπώρου). Αρχικά δεν εορταζόταν καν η γέννησή του και οι πρώτες πιθανές ημερομηνίες άρχισαν να διατυπώνονται από τον 2ο αιώνα μ.Χ. Τελικά, μετά τον 4ο μ.Χ. αιώνα, όλες οι πιθανές ημερομηνίες γέννησης του Ιησού που είχαν διατυπωθεί καταργήθηκαν, και ως τελική ημερομηνία εορτασμού των Χριστουγέννων καθιερώθηκε η 25η Δεκεμβρίου, ημερομηνία που συνέπιπτε με την ειδωλολατρική γιορτή των Σατουρναλίων προς τιμήν του θεού Κρόνου, με τα γενέθλια του Μίθρα, και με τα Μπρουμάλια τον εορτασμό της μικρότερης μέρας του έτους. Αυτό ήταν κάτι που κατά την άποψη των χριστιανών, έδινε την ιδέα της αναγέννησης του κόσμου μέσω του χριστιανισμού, που ήθελε να δώσει μια νέα διάσταση στα πράγματα ξεπερνώντας τις αρχαίες θρησκείες. Αναλόγως, 9 μήνες πριν, εορτάζεται ο Ευαγγελισμός. ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ βικιπαιδεια